Vangelo

 

In albanese:
 
VANGJELI (Mt. 14, 22-34)
 
Nd’atë mot Jisui shtyjti dishipulit e tij të hipeshin te barka dhe të shkojin përpara atij mbatanë, njera çë aì të lëshonej gjindjen. Dhe si lëshoi gjindjen, u hip te mali se të parkalesnij mënjanë i vetëm. Si arrù mbrënja, ai ndodhej atje i vetëm; barka ish adhè në mes të detit e shkundur nga suvalat, sepse ajri ish kundrela. Tek e katërta rùajtje e natës Jisui vate tek atà, tue ecur mbi detin. E dishipulit si e panë, çë ecnej mbi detin, u trëmbën e thanë: ‘Eshtë një fantazëm!’. Dhe nga trëmbësia thirrën. Po shpejt Jisui i foli atyre tue thënë: ‘Bëni zëmër, jam unë, mos trëmbeni’. U përgjegj Atij Pjetri e i tha: ‘O zot, në se je Ti, urdhëromë të vinj tek Ti mbi ujrat’. Aì i tha: ‘Eja!’. E Pjetri, si u zbrit nga barka, eci mbi ujrat, se të venej te Jisui. Po, kur pa se ajri ish i fortë, u trëmb e, si zu të mbytej, thërriti e tha: ‘O Zot, shpëtomë’. Shpejt Jisui ndëjti dorën, e rrëmbei e i tha: ‘O njerì me pak besë, pse dyshove?’. E si ata u hipën te barka, ra ajiri. E ata çëishin mbrënda te barka erdhën e ju përmisën, tue i thënë: ‘Ti je vërteta i Biri i Perëndisë’. E si shkuan mbatanë, erdhën tek dheu i Jenisaretit.
 
In italiano:
VANGELO
In quel tempo, Gesù ordinò ai discepoli di salire sulla barca e di precederlo sull’altra sponda, mentre egli avrebbe congedato la folla. Congedata la folla, salì sul monte, solo, a pregare. Venuta la sera, egli se ne stava ancora solo lassù. La barca intanto distava già qualche miglio da terra ed era agitata dalle onde, a causa del vento contrario. Verso la fine della notte egli venne verso di loro camminando sul mare. I discepoli, al vederlo camminare sul mare, furono turbati e dissero: «É un fantasma» e si misero a gridare dalla paura. Ma subito Gesù parlò loro: «Coraggio, sono io, non abbiate paura». Pietro gli disse: «Signore, se sei tu, comanda che io venga da te sulle acque». Ed egli disse: «Vieni!». Pietro, scendendo dalla barca, si mise a camminare sulle acque e andò verso Gesù. Ma per la violenza del vento, s’impaurì e, cominciando ad affondare, gridò «Signore, salvami!». E subito Gesù stese la mano, lo afferrò e gli disse: «Uomo di poca fede, perchè hai dubitato?». Appena saliti sulla barca, il vento cessò. Quelli che erano sulla barca gli si prostrarono davanti, esclamando: «Tu sei veramente il Figlio di Dio!». Compiuta la traversata, approdarono a Genèsaret.