Tha Zoti kёtё parabull: 2“Ish një gjyqtar te një qytet, i cili s’i trëmbej Perëndisë, e s’i trëmbej edhe mosnjeriu. Ish një grua e ve tek ai qytet, e vinej tek ai ture i thënë: Bëmë ligjë kundër armikut tim. 4E ai për gjë mot nëng deshi, po pra tha mbë vetëhé: “Me gjithë se s’i trëmbem Perëndisë e s’nderonj mosnjeri, 5përse kjo vjen e më lodhën, i bënj ligjë asaj, ashtu çë të mos të vinjë ngaherë të më çanjë kryet”. 6E tha Zoti: “E gjegjëtit çë thotë gjyqtari i paligjë? 7E Perëndia nëng i bën drejtësi të zgjedhurvet të tij, çë thërresin tek ai ditë e natë, e do të mënonjë t’i ndihënjë? 8Ju thom juve se i bën atyre drejtësi njize. Po i Biri i njeriut, kur të vinjë, do të gjënjë besën mbi dhenë?”.
Disse il Signore questa parabola: 2″In una città viveva un giudice, che non temeva Dio né aveva riguardo per alcuno. 3In quella città c’era anche una vedova, che andava da lui e gli diceva: “Fammi giustizia contro il mio avversario”. 4Per un po’ di tempo egli non volle; ma poi disse tra sé: “Anche se non temo Dio e non ho riguardo per alcuno, 5dato che questa vedova mi dà tanto fastidio, le farò giustizia perché non venga continuamente a importunarmi””. 6E il Signore soggiunse: “Ascoltate ciò che dice il giudice disonesto. 7E Dio non farà forse giustizia ai suoi eletti, che gridano giorno e notte verso di lui? Li farà forse aspettare a lungo? 8Io vi dico che farà loro giustizia prontamente. Ma il Figlio dell’uomo, quando verrà, troverà la fede sulla terra?”.