Vangelo di San Matteo, capitolo 5, versetti dal 14 al 19
14Ju jini drita e jetës: s’mund të fshehet një qytet i vënur mbi një mal, 15as dhezin hilnarin dhe e vënë nën menxën po mbi kandëllìerin, se t’i bënjë dritë gjithëve atyre çë janë te shpia. 16Kështu shkëlqeftë drita juaj përpara njerëzvet, se të shohin veprat tuaja të mira dhe të lavdërojën Atin tuaj çë është ndër qiejt. 17Mos mendoni se u erdha të shkatërronj ligjën ose profitët: s’erdha të shkatërronj po të plotësonj. 18Sepse me të vërtetë ju thom juve: njera sa të shkonjë qielli e dheu, një jotë ose një korrovì s’do të bjerë nga ligja, njera sa të bëhen të gjitha. 19Ai pra çë shkeltë një ndër këto ligjë më të vogla e t’ja mësoftë kështu njerëzvet, ai do të jetë thërritur më i vogël te rregjëria e qiejvet; po ai çë i bëftë edhe i mësoftë do të jetë thërritur i madh tek rregjëria e qiejvet.
14Voi siete la luce del mondo; non può restare nascosta una città che sta sopra un monte, 15né si accende una lampada per metterla sotto il moggio, ma sul candelabro, e così fa luce a tutti quelli che sono nella casa. 16Così risplenda la vostra luce davanti agli uomini, perché vedano le vostre opere buone e rendano gloria al Padre vostro che è nei cieli.
17Non crediate che io sia venuto ad abolire la Legge o i Profeti; non sono venuto ad abolire, ma a dare pieno compimento. 18In verità io vi dico: finché non siano passati il cielo e la terra, non passerà un solo iota o un solo trattino della Legge, senza che tutto sia avvenuto. 19Chi dunque trasgredirà uno solo di questi minimi precetti e insegnerà agli altri a fare altrettanto, sarà considerato minimo nel regno dei cieli. Chi invece li osserverà e li insegnerà, sarà considerato grande nel regno dei cieli.