Marco 14,43-15,1
14 – 43E mbjatu, si ai folnij, vjen Judha Iskarjot, një ndër Dymbëdhjetët, e bashkë me ’të shumë gjindë me thikë e me drunje, nga ana e kryepriftravet, të skribëvet dhe të pleqëvet. 44E ai çë e tradhëtonij i kish dhënë atyre këtë shëngj: “Atë çë të puthënj u, ai është: zënie e qèllnie me kujdes të madh”. 45E si erdhi, ju qas shpejt atij e i tha: “Rabì” dhe e puthi. 46Ata i vunë duart ngrah dhe e rrëmbyen. 47E një ndër ata çë gjëndëshin atje përpara, si shkuli shpatën, i ra shërbëtorit të kryepriftit e i preu veshin. 48E Jisui u përgjegj e i tha atyre: “Si kundër njëi kusari kini ardhur me thikë e drunje se të më zëjit; 49ngadita isha në mes të juve te tempulli ture mësuar e ju s’më kini zënë. Po le të bëhen Shkrimet”. 50E gjithë ahiera e lanë atë e iktin. 51Po një trimth i vej pas, i pështjellë vetëm me një sindon, dhe e rrëmbyen. 52Po ai, si lëshoi sindonin, pështoi xheshur.
53E qelltin Jisuin tek kryeprifti, e atjè u mblodhëtin gjithë krerët e priftravet, e pleqtë e skribët. 54E Pjetri prej së larg i kish vatë pas atij njera mbrënda tek vali i shpisë së kryepriftit; e rrij ulur me shërbëtorët e ngrohej afër zjarrit. 55Kryepriftrat pra, e sinedri i tërë, kërkojin kundër Jisuit martrì se t’e vrisjin, e s’i gjetëtin 56sepse shumë bëjin martrì të rreme kundër atij, dhe martritë e tyre nëng përputhëshin. 57E dica u ngrenë e bëjin martri të rreme kundër atij, e thojin: 58“Na e gjegjëtim atë çë thoj: U dërmonj këtë tempull të stisur me duar e tek tri ditë do të stisënj njetër të bërë jo me duar njeriu”. 59Po edhe kjo martri e tyrja nëng ish e vërtetë. 60Ahiera kryeprifti u ngre në mes të mbledhjes e pyejti Jisuin ture i thënë: “S’përgjegje faregjë? Ç’martrì bëjën këta kundër teje?”. 61Po ai rrij qet e s’përgjegjej faregjë. Njetër herë kryeprifti e pyejti e i tha: “Je ti Krishti, i Biri i të Bekuarit?”. 62Jisui tha: “U jam!
E do të shihni të Birin e njeriut
ulur nga e djathta e Fuqisë
dhe çë vjen me retë e qiellit”.
63Ahiera kryeprifti, tue shqerrë të veshurat e tija, tha: “Ç’na duhen më martri? 64Ju e gjegjëtit mallkimin: ç’ju duket?”. Gjithë e gjykuan ftesor për vdekje.
65Ahiera dica zunë e i pështyjtin ngrah, i mbulojin çerën, i jipjin grushte dhe i thojin: “Profetizò kush qe!”. Ndërkaq shërbëtorët i bijin.
66E si Pjetri gjëndej poshtë tek vali i shpisë, vjen një shërbëtore e kryepriftit. 67E si pa Pjetrin çë ngrohej, e ruajti e i tha: “Edhe ti ishe bashkë me Jisu Nazarenin”. 68Po ai mohoi e tha: “Nëng e di dhe s’e marr vesh çë do të thuash”. Dolli prandaj jashtë valit e gjeli këndoi. 69Dhe shërbëtorja, si e pa, zu njetër herë e i tha atyre çë rrijin atje: “Ky është një ndër ata”. 70Po ai mohoi njetër herë. E, pas pak, njetër herë ata çë rrijin atje i thanë Pjetrit: “Me të vërtetë ti je një ndër ata, sepse je Galilé”. 71Po ai zu e vu nëmë dhe muar bé: “Nëng e njoh atë burr çë ju thoni”. 72Dhe gjeli mbjatu këndoi për të dytën herë. E u kujtua Pjetri për fjalën çë i kish thënë atij Jisui: “Parë se të këndonjë gjeli dy herë, ti më nigon tri herë”. E plasi mbë të qarë.
15 1E menatet njize kryepriftrat, bashkë me pleqtë e skribët e sinedri i tërë, ture mbajtur këshill, si e lidhëtin Jisuin, e qelltin e ja dhanë Pilatit.
14 – 43E subito, mentre ancora egli parlava, arrivò Giuda, uno dei Dodici, e con lui una folla con spade e bastoni, mandata dai capi dei sacerdoti, dagli scribi e dagli anziani. 44Il traditore aveva dato loro un segno convenuto, dicendo: “Quello che bacerò, è lui; arrestatelo e conducetelo via sotto buona scorta”. 45Appena giunto, gli si avvicinò e disse: “Rabbì” e lo baciò. 46Quelli gli misero le mani addosso e lo arrestarono. 47Uno dei presenti estrasse la spada, percosse il servo del sommo sacerdote e gli staccò l’orecchio. 48Allora Gesù disse loro: “Come se fossi un ladro siete venuti a prendermi con spade e bastoni. 49Ogni giorno ero in mezzo a voi nel tempio a insegnare, e non mi avete arrestato. Si compiano dunque le Scritture!”.
50Allora tutti lo abbandonarono e fuggirono. 51Lo seguiva però un ragazzo, che aveva addosso soltanto un lenzuolo, e lo afferrarono. 52Ma egli, lasciato cadere il lenzuolo, fuggì via nudo.
53Condussero Gesù dal sommo sacerdote, e là si riunirono tutti i capi dei sacerdoti, gli anziani e gli scribi. 54Pietro lo aveva seguito da lontano, fin dentro il cortile del palazzo del sommo sacerdote, e se ne stava seduto tra i servi, scaldandosi al fuoco.
55 I capi dei sacerdoti e tutto il sinedrio cercavano una testimonianza contro Gesù per metterlo a morte, ma non la trovavano. 56Molti infatti testimoniavano il falso contro di lui e le loro testimonianze non erano concordi. 57Alcuni si alzarono a testimoniare il falso contro di lui, dicendo: 58″Lo abbiamo udito mentre diceva: “Io distruggerò questo tempio, fatto da mani d’uomo, e in tre giorni ne costruirò un altro, non fatto da mani d’uomo””. 59Ma nemmeno così la loro testimonianza era concorde. 60Il sommo sacerdote, alzatosi in mezzo all’assemblea, interrogò Gesù dicendo: “Non rispondi nulla? Che cosa testimoniano costoro contro di te?”. 61Ma egli taceva e non rispondeva nulla. Di nuovo il sommo sacerdote lo interrogò dicendogli: “Sei tu il Cristo, il Figlio del Benedetto?”. 62Gesù rispose: “Io lo sono!
E vedrete il Figlio dell’uomo
seduto alla destra della Potenza
e venire con le nubi del cielo”.
63Allora il sommo sacerdote, stracciandosi le vesti, disse: “Che bisogno abbiamo ancora di testimoni? 64Avete udito la bestemmia; che ve ne pare?”. Tutti sentenziarono che era reo di morte.
65Alcuni si misero a sputargli addosso, a bendargli il volto, a percuoterlo e a dirgli: “Fa’ il profeta!”. E i servi lo schiaffeggiavano.
66Mentre Pietro era giù nel cortile, venne una delle giovani serve del sommo sacerdote 67e, vedendo Pietro che stava a scaldarsi, lo guardò in faccia e gli disse: “Anche tu eri con il Nazareno, con Gesù”. 68Ma egli negò, dicendo: “Non so e non capisco che cosa dici”. Poi uscì fuori verso l’ingresso e un gallo cantò. 69E la serva, vedendolo, ricominciò a dire ai presenti: “Costui è uno di loro”. 70Ma egli di nuovo negava. Poco dopo i presenti dicevano di nuovo a Pietro: “È vero, tu certo sei uno di loro; infatti sei Galileo”. 71Ma egli cominciò a imprecare e a giurare: “Non conosco quest’uomo di cui parlate”. 72E subito, per la seconda volta, un gallo cantò. E Pietro si ricordò della parola che Gesù gli aveva detto: “Prima che due volte il gallo canti, tre volte mi rinnegherai”. E scoppiò in pianto.
151 E subito, al mattino, i capi dei sacerdoti, con gli anziani, gli scribi e tutto il sinedrio, dopo aver tenuto consiglio, misero in catene Gesù, lo portarono via e lo consegnarono a Pilato.