Tha Zoti këtë parabull: 10“Dy burra u hyptin te tempulli se të parkalesjin. Njèri ish farisè e jetri publikan. 11Fariseu, ture ndënjur shtuara, mbë vetëhé parkalesnij kështu: “Të falënderonj, o Perëndi, se u s’jam si të tjerët njerëz: vjedhës, të paligjë, kurvëtarë, ose edhe si ky publikan. 12U agjëronj dy herë në javët, paguanj të dhjetëtën mbi gjithë të pasurat e mia”. 13E publikani, ture ndënjur prej së larg, s’doj të ngrënij as sytë e tij lart në qiell, po rrahnij gjirin e tij, ture thënë: O Perëndi, ki lipisi për mua mëkatar”. 14U ju thom juve se ky u pruar te shpia e tij më i drejtësuar se ai: sepse kushdo lartësohet do të jetë përulur e kushdo përulet do të jetë lartësuar”.
Disse il Signore questa parabola: «Due uomini salirono al tempio a pregare: uno era fariseo e l’altro pubblicano. Il fariseo, stando in piedi, pregava così tra sé: “O Dio, ti ringrazio che non sono come gli altri uomini, ladri, ingiusti, adùlteri, e neppure come questo pubblicano. Digiuno due volte la settimana e pago le decime di quanto possiedo”. Il pubblicano invece, fermatosi a distanza, non osava nemmeno alzare gli occhi al cielo, ma si batteva il petto dicendo: “O Dio, abbi pietà di me peccatore”. Io vi dico: questi tornò a casa sua giustificato, a differenza dell’altro, perché chi si esalta sarà umiliato e chi si umilia sarà esaltato».