30Gli apostoli si riunirono attorno a Gesù e gli riferirono tutto quello che avevano fatto e quello che avevano insegnato.
31Ed egli disse loro: “Venite in disparte, voi soli, in un luogo deserto, e riposatevi un po’”. Erano infatti molti quelli che andavano e venivano e non avevano neanche il tempo di mangiare.
32Allora andarono con la barca verso un luogo deserto, in disparte.
33Molti però li videro partire e capirono, e da tutte le città accorsero là a piedi e li precedettero.
34Sceso dalla barca, egli vide una grande folla, ebbe compassione di loro, perché erano come pecore che non hanno pastore, e si mise a insegnare loro molte cose.
35Essendosi ormai fatto tardi, gli si avvicinarono i suoi discepoli dicendo: “Il luogo è deserto ed è ormai tardi;
36congedali, in modo che, andando per le campagne e i villaggi dei dintorni, possano comprarsi da mangiare”.
37Ma egli rispose loro: “Voi stessi date loro da mangiare”. Gli dissero: “Dobbiamo andare a comprare duecento denari di pane e dare loro da mangiare?”.
38Ma egli disse loro: “Quanti pani avete? Andate a vedere”. Si informarono e dissero: “Cinque, e due pesci”.
39E ordinò loro di farli sedere tutti, a gruppi, sull’erba verde.
40E sedettero, a gruppi di cento e di cinquanta.
41Prese i cinque pani e i due pesci, alzò gli occhi al cielo, recitò la benedizione, spezzò i pani e li dava ai suoi discepoli perché li distribuissero a loro; e divise i due pesci fra tutti.
42Tutti mangiarono a sazietà,
43e dei pezzi di pane portarono via dodici ceste piene e quanto restava dei pesci.
44Quelli che avevano mangiato i pani erano cinquemila uomini.
45E subito costrinse i suoi discepoli a salire sulla barca e a precederlo sull’altra riva, a Betsàida, finché non avesse congedato la folla.
30Apostujt u mblodhëtin rreth Jisuit dhe i rrëfyejtin gjithë atë çë kishin bërë e çë kishin mësuar.
31Dhe ai i thotë atyre: “Ejani ju vetë te një vend i vetmuar e prëheni pak”. Sepse ishin shumë ata çë vijin e vejin e s’kishin as ngé të hajin. 32Ahiera vanë me barkën te një vend i shkretë, mënjanë.
33Po shumë i panë çë nisëshin e ndëlguan, e nga gjithë qytetet vejin mbë këmbë atje dhe errunë më parë se ata.
34Si Jisui dolli nga barka, pa shumë gjindë e patë lipisi për ’ta, sepse ishin si dele pa delar, e zu e i mësoi atyre shumë shërbise.
35E si kish shkuar hera, ju qastin atij dishipujt e i thanë: “Ky vend është i shkretë e nanì është shumë vonë.
36Prandaj lëshoji ata, ashtu çë, vatur ndëpër dherat rreth e ndëpër katundet, mund të blejën për ’ta gjë të hanë”.
37Po ai ju përgjegj e i tha: “Jipni ju atyre të hanë”. Ata i thanë atij: “Kem të vemi na të blemi dyqind dhinarë bukë t’i japmi atyre të hanë?”.
38E ai i tha atyre: “Sa bukë kini? Ecni e shihni”. E, si panë, i thanë: “Pesë kravele bukë e dy pishq”.
39Ahiera i urdhëroi atyre t’i uljin gjithë grumbuj grumbuj mbi barët e gjelbër.
40E u ultin gjithë grumbuj grumbuj njëqind dhe pesëdhjetë vetash.
41Si muar pesë kravelet bukë e dy pishqit, ngrëjti sytë ndër qiell, e i bekoi, i çajti bukët e ja dha dishipujvet se të ja jipjin atyre; edhe dy pishqit ja ndajti gjithëve.
42Gjithë hëngërtin e u ndëndëtin.
43E u mblodhëtin dymbëdhjetë shporta plot me copa bukësh e pishqish. 44E ata çë kishin ngrënë bukët ishin pesëmijë burra.
45 I urdhëroi pra dishipujvet të hypëshin mbi barkën e të vejin më parë se ai te jetri zall ndaj Betsaidës, ndërsa ai lëshonij gjindjen.