Vangelo di San Giovanni, capitolo 15, dal versetto 17 al capitolo 16, versetto 2

15 – ¹⁷Këtë ju urdhëronj: duheni mirë njeri jetri.

 ¹⁸Nëse jeta ju do lig, kin të dini se ajo më dish lig mua më parë se juve. ¹⁹Nëse ju ishit të jetës, jeta doj mirë të sajit. Po, sepse ju s’jini të jetës, se u ju zgjodha nga jeta, për këtë jeta ju do lig. ²⁰Mbani mend fjalën çë ju thashë juve: s’është shërbëtor më i madh se i zoti i tij. Nëse më kanë reshtur mua, do t’ju reshtin edhe juve; nëse kanë ruajtur fjalën time, do të ruajën edhe tuajën. ²¹Po gjithë këto ju i bëjën juve për shkak të ëmrit tim, sepse nëng njohin atë çë më dërgoi. ²²Nëse s’kisha ardhur e s’i kisha folur atyre, s’kishin mëkat, po nanì s’kanë ndëlesë për mëkatin e tyre. ²³Kush më do lig mua, do lig edhe Atin tim. ²⁴Nëse s’kisha bërë në mes të atyreve shërbise çë mosnjeri bëri, s’kishin ndonjë mëkat; po nanì kanë parë e kanë dashur lig mua e Atin tim. ²⁵Se të bëhej fjala e shkruajtur te Ligja e tyre: Më dishtin lig pa gjë. ²⁶Kur të vinjë Ngushëllimtari, çë u do t’ju dërgonj nga ana e Atit, Shpirti i së vërtetës çë buron prej Atit, ai do të më bënjë martri, edhe ju do të më bëni martri, sepse kini qënë me mua çë të parzën herë.

16 –¹Ju thashë këto shërbise se të mos të skandallizoheni. ²Do t’ju përzënë nga sinagogat, e vjen hera kur, kush t’ju vrasë juve, ka besë se i jep lavdi Perëndisë.

15 ¹⁷Questo vi comando: che vi amiate gli uni gli altri.
¹⁸Se il mondo vi odia, sappiate che prima di voi ha odiato me. ¹⁹Se foste del mondo, il mondo amerebbe ciò che è suo; poiché invece non siete del mondo, ma vi ho scelti io dal mondo, per questo il mondo vi odia. ²⁰Ricordatevi della parola che io vi ho detto: “Un servo non è più grande del suo padrone”. Se hanno perseguitato me, perseguiteranno anche voi; se hanno osservato la mia parola, osserveranno anche la vostra. ²¹Ma faranno a voi tutto questo a causa del mio nome, perché non conoscono colui che mi ha mandato. ²²Se io non fossi venuto e non avessi parlato loro, non avrebbero alcun peccato; ma ora non hanno scusa per il loro peccato. ²³Chi odia me, odia anche il Padre mio. ²⁴Se non avessi compiuto in mezzo a loro opere che nessun altro ha mai compiuto, non avrebbero alcun peccato; ora invece hanno visto e hanno odiato me e il Padre mio. ²⁵Ma questo, perché si compisse la parola che sta scritta nella loro Legge: Mi hanno odiato senza ragione.

²⁶Quando verrà il Paràclito, che io vi manderò dal Padre, lo Spirito della verità che procede dal Padre, egli darà testimonianza di me; ²⁷e anche voi date testimonianza, perché siete con me fin dal principio.

16 ¹ Vi ho detto queste cose perché non abbiate a scandalizzarvi. ²Vi scacceranno dalle sinagoghe; anzi, viene l’ora in cui chiunque vi ucciderà crederà di rendere culto a Dio.

Vangelo di San Luca, capitolo 21, versetti 8.9.25-27.33-36

⁸E ai tha: “Ruani të mos të jini të gënjyer, sepse shumë do të vijën në ëmrit tim, tue thënë: “Jam u, edhe moti u qas”. ⁹Mos i ecni pas atyre. Edhe kur të gjegjni lufta e vrujtime luftash, mos trëmbeni, sepse këto duhet të jenë më parë, po nëng është mbjatu mbarimi”.

²⁵E do të jenë shëngje te dielli e te hëna e ndër yjzit, e mbi dhé shtrëngim popujsh të trëmbur nga vrujtimi i detit dhe i suvalavet, ²⁶dhe do të vdesin njerëzit nga trëmbësia e nga pritja e të keqevet çë do t’i vijën jetës. Fuqitë e qiellit do të jenë të shkundalisura. ²⁷E ahiera do të shohin të Birin e njeriut çë vjen mbi një re, me fuqi e lavdi të madhe.

³³Qielli e dheu do të shkojën po fjalët e mia s’do të shkojën. ³⁴Prandaj rrini zgjuar, ashtu çë zëmrat tuaja s’do të jenë të rëndësuara nga të ngrënit, nga të dejturit e nga ankthet e jetës, e ajo ditë të mos të vinjë e papritur: ³⁵si një pajidhe ajo do t’i bjerë ngrah gjithëve atyre çë janë mbi faqen e dheut. ³⁶Mëndaj rrini zgjuar ture parkalesur gjithmonë, se të jini të zotra të pështoni nga gjithë këto çë janë po të bien, e t’i rrini përpara të Birit të njeriut”.

 ⁸Rispose: “Badate di non lasciarvi ingannare. Molti infatti verranno nel mio nome dicendo: “Sono io”, e: “Il tempo è vicino”. Non andate dietro a loro! ⁹Quando sentirete di guerre e di rivoluzioni, non vi terrorizzate, perché prima devono avvenire queste cose, ma non è subito la fine”.

²⁵Vi saranno segni nel sole, nella luna e nelle stelle, e sulla terra angoscia di popoli in ansia per il fragore del mare e dei flutti, 26mentre gli uomini moriranno per la paura e per l’attesa di ciò che dovrà accadere sulla terra. Le potenze dei cieli infatti saranno sconvolte. ²⁷Allora vedranno il Figlio dell’uomo venire su una nube con grande potenza e gloria.

³³Il cielo e la terra passeranno, ma le mie parole non passeranno.
³⁴State attenti a voi stessi, che i vostri cuori non si appesantiscano in dissipazioni, ubriachezze e affanni della vita e che quel giorno non vi piombi addosso all’improvviso; ³⁵come un laccio infatti esso si abbatterà sopra tutti coloro che abitano sulla faccia di tutta la terra. ³⁶Vegliate in ogni momento pregando, perché abbiate la forza di sfuggire a tutto ciò che sta per accadere e di comparire davanti al Figlio dell’uomo”.

Vangelo di San Marco capitolo 15, versetti 20b.22.25.33-41

²⁰ E e qelltin jashtë se t’e vëjin mbë kryq.

²²E qelltin te vendi çë thërritet Golgothà, çë vjen me thënë “vend i kutullës”.

²⁵Ish ora e tretë kur e vunë mbë kryq.

 ³³E si erru ora e gjashtë, u bë errësirë mbi të tërë jetën, njera tek e nëndëta orë. ³⁴Tek e nëndëta orë, Jisui shtu një thirrmë të madhe e tha: “Eloì, Eloì, llamà savahthanì?” Çë vjen me thënë: “Perëndia im, Perëndia im, pse më lëreve?”. ³⁵Dica ndër ata çë ishin atje, kur e gjegjëtin, thojin “Njo, thërret Elinë”. ³⁶Si rrodhi një, ngjyejti një sponxë tek uthulla, e vuri mbi një kallmër, e i jip të pij, tue thënë: “Pritni, shohim nëse vjen Elia t’e nxjerë nga kryqja!”. ³⁷Po Jisui, si shtu një thirrmë të madhe, dha shpirtin. ³⁸Dhe veli i tempullit u nda dysh, çë lart njera posht. ³⁹Ahiera qenturjoni, çë i rrij përpara atij, si pa se, tue thërritur ashtu, kish vdekur, tha: “Vërtet ky njeri ish i Biri i Perëndisë!”.

⁴⁰Ishin atje edhe dica gra, çë ruajin prej së larg; ndër ato ish Maria e Magdalës, Maria e jëma Japkut të vogël dhe e Josesit, dhe Saloma; ⁴¹të cilat i vejin pas edhe e shërbejin kur ish ndë Galiletë; e shumë të tjera çë u kishin hypur me ’të në Jerusalim.

²⁰ lo condussero fuori per crocifiggerlo.

²²Condussero Gesù al luogo del Gòlgota, che significa “Luogo del cranio”,  

²⁵Erano le nove del mattino quando lo crocifissero. 

³³Quando fu mezzogiorno, si fece buio su tutta la terra fino alle tre del pomeriggio.

³⁴Alle tre, Gesù gridò a gran voce: “ Eloì, Eloì, lemà sabactàni?“, che significa: “Dio mio, Dio mio, perché mi hai abbandonato?“. ³⁵Udendo questo, alcuni dei presenti dicevano: “Ecco, chiama Elia!”. ³⁶Uno corse a inzuppare di aceto una spugna, la fissò su una canna e gli dava da bere , dicendo: “Aspettate, vediamo se viene Elia a farlo scendere”. ³⁷Ma Gesù, dando un forte grido, spirò.
³⁸Il velo del tempio si squarciò in due, da cima a fondo. ³⁹Il centurione, che si trovava di fronte a lui, avendolo visto spirare in quel modo, disse: “Davvero quest’uomo era Figlio di Dio!”.

⁴⁰Vi erano anche alcune donne, che osservavano da lontano, tra le quali Maria di Màgdala, Maria madre di Giacomo il minore e di Ioses, e Salome, ⁴¹le quali, quando era in Galilea, lo seguivano e lo servivano, e molte altre che erano salite con lui a Gerusalemme.

Vangelo di San Marco (capitolo 15, versetti dal 1 al 15)

15 1E menatet njize kryepriftrat, bashkë me pleqtë e skribët e sinedri i tërë, ture mbajtur këshill, si e lidhëtin Jisuin, e qelltin e ja dhanë Pilatit. 2E Pilati e pyejti: “Ti je rregji i Judhinjvet?”. Dhe ai ju përgjegj e i tha: “Ti vet e thua”. 3Ndërkaq krerët e priftravet e ngalesjin për shumë shërbise. 4Pilati njetër herë e pyejti: “S’përgjegje faregjë? E sheh për sa shërbise të ngalesin?”. 5E Jisui s’ju përgjegj fare më gjë, ashtu çë Pilati qëndroi i marmarostë.

6Për festën Pilati i lëj të lirë atyre një filaqir çë lypjin ata. 7Një, çë thërrisjin Barabë, ish në filaqi bashkë me kryengritësit, të cilët, në trubullirë, kishin vrarë një njeri. 8E gjindja, çë kish vatur atjè, zu e i lypi Pilatit atë çë ai kish zakon t’i jip atyre. 9Ahiera Pilati ju përgjegj atyre: “Doni të ju lë të lirë juve rregjin e Judhinjvet?”. 10Sepse dij se për zili kryepriftrat ja kishin dhënë ndër duar. 11Kryepriftrat shtyjtin gjindjen se t’i lëj të lirë atyre më shpejt Barabën. 12Pilati u përgjegj papà e i tha atyre: “Ç’kam t’i bënj pra atij çë ju thërritni rregji i Judhinjvet?”. 13E ata njetër herë thërritëtin: “Vëre mbë kryq!”. 14Po Pilati i thoj atyre: “Ç’lig bëri?”. Dhe ata thërritëtin më fort: “Vëre mbë kryq!”. 15E Pilati, sepse doj të qetësonij gjindjen, i lëshoi atyre Barabën, dhe Jisuin, pra çë bën e e rrahtin me fërshërë, ja dha atyre ndër duar se t’e vëjin mbë kryq.

151 E subito, al mattino, i capi dei sacerdoti, con gli anziani, gli scribi e tutto il sinedrio, dopo aver tenuto consiglio, misero in catene Gesù, lo portarono via e lo consegnarono a Pilato. 2Pilato gli domandò: “Tu sei il re dei Giudei?”. Ed egli rispose: “Tu lo dici”. 3I capi dei sacerdoti lo accusavano di molte cose. 4Pilato lo interrogò di nuovo dicendo: “Non rispondi nulla? Vedi di quante cose ti accusano!”. 5Ma Gesù non rispose più nulla, tanto che Pilato rimase stupito.
6A ogni festa, egli era solito rimettere in libertà per loro un carcerato, a loro richiesta. 7Un tale, chiamato Barabba, si trovava in carcere insieme ai ribelli che nella rivolta avevano commesso un omicidio. 8La folla, che si era radunata, cominciò a chiedere ciò che egli era solito concedere. 9Pilato rispose loro: “Volete che io rimetta in libertà per voi il re dei Giudei?”. 10Sapeva infatti che i capi dei sacerdoti glielo avevano consegnato per invidia. 11Ma i capi dei sacerdoti incitarono la folla perché, piuttosto, egli rimettesse in libertà per loro Barabba. 12Pilato disse loro di nuovo: “Che cosa volete dunque che io faccia di quello che voi chiamate il re dei Giudei?”. 13Ed essi di nuovo gridarono: “Crocifiggilo!”. 14Pilato diceva loro: “Che male ha fatto?”. Ma essi gridarono più forte: “Crocifiggilo!”. 15Pilato, volendo dare soddisfazione alla folla, rimise in libertà per loro Barabba e, dopo aver fatto flagellare Gesù, lo consegnò perché fosse crocifisso.

Marco 14,43-15,1

14 – 43E mbjatu, si ai folnij, vjen Judha Iskarjot, një ndër Dymbëdhjetët, e bashkë me ’të shumë gjindë me thikë e me drunje, nga ana e kryepriftravet, të skribëvet dhe të pleqëvet. 44E ai çë e tradhëtonij i kish dhënë atyre këtë shëngj: “Atë çë të puthënj u, ai është: zënie e qèllnie me kujdes të madh”. 45E si erdhi, ju qas shpejt atij e i tha: “Rabì” dhe e puthi. 46Ata i vunë duart ngrah dhe e rrëmbyen. 47E një ndër ata çë gjëndëshin atje përpara, si shkuli shpatën, i ra shërbëtorit të kryepriftit e i preu veshin. 48E Jisui u përgjegj e i tha atyre: “Si kundër njëi kusari kini ardhur me thikë e drunje se të më zëjit; 49ngadita isha në mes të juve te tempulli ture mësuar e ju s’më kini zënë. Po le të bëhen Shkrimet”. 50E gjithë ahiera e lanë atë e iktin. 51Po një trimth i vej pas, i pështjellë vetëm me një sindon, dhe e rrëmbyen. 52Po ai, si lëshoi sindonin, pështoi xheshur.

53E qelltin Jisuin tek kryeprifti, e atjè u mblodhëtin gjithë krerët e priftravet, e pleqtë e skribët. 54E Pjetri prej së larg i kish vatë pas atij njera mbrënda tek vali i shpisë së kryepriftit; e rrij ulur me shërbëtorët e ngrohej afër zjarrit. 55Kryepriftrat pra, e sinedri i tërë, kërkojin kundër Jisuit martrì se t’e vrisjin, e s’i gjetëtin 56sepse shumë bëjin martrì të rreme kundër atij, dhe martritë e tyre nëng përputhëshin. 57E dica u ngrenë e bëjin martri të rreme kundër atij, e thojin: 58“Na e gjegjëtim atë çë thoj: U dërmonj këtë tempull të stisur me duar e tek tri ditë do të stisënj njetër të bërë jo me duar njeriu”. 59Po edhe kjo martri e tyrja nëng ish e vërtetë. 60Ahiera kryeprifti u ngre në mes të mbledhjes e pyejti Jisuin ture i thënë: “S’përgjegje faregjë? Ç’martrì bëjën këta kundër teje?”. 61Po ai rrij qet e s’përgjegjej faregjë. Njetër herë kryeprifti e pyejti e i tha: “Je ti Krishti, i Biri i të Bekuarit?”. 62Jisui tha: “U jam!

E do të shihni të Birin e njeriut

ulur nga e djathta e Fuqisë

dhe çë vjen me retë e qiellit”.

63Ahiera kryeprifti, tue shqerrë të veshurat e tija, tha: “Ç’na duhen më martri? 64Ju e gjegjëtit mallkimin: ç’ju duket?”. Gjithë e gjykuan ftesor për vdekje.

65Ahiera dica zunë e i pështyjtin ngrah, i mbulojin çerën, i jipjin grushte dhe i thojin: “Profetizò kush qe!”. Ndërkaq shërbëtorët i bijin.

66E si Pjetri gjëndej poshtë tek vali i shpisë, vjen një shërbëtore e kryepriftit. 67E si pa Pjetrin çë ngrohej, e ruajti e i tha: “Edhe ti ishe bashkë me Jisu Nazarenin”. 68Po ai mohoi e tha: “Nëng e di dhe s’e marr vesh çë do të thuash”. Dolli prandaj jashtë valit e gjeli këndoi. 69Dhe shërbëtorja, si e pa, zu njetër herë e i tha atyre çë rrijin atje: “Ky është një ndër ata”. 70Po ai mohoi njetër herë. E, pas pak, njetër herë ata çë rrijin atje i thanë Pjetrit: “Me të vërtetë ti je një ndër ata, sepse je Galilé”. 71Po ai zu e vu nëmë dhe muar bé: “Nëng e njoh atë burr çë ju thoni”. 72Dhe gjeli mbjatu këndoi për të dytën herë. E u kujtua Pjetri për fjalën çë i kish thënë atij Jisui: “Parë se të këndonjë gjeli dy herë, ti më nigon tri herë”. E plasi mbë të qarë.

15  1E menatet njize kryepriftrat, bashkë me pleqtë e skribët e sinedri i tërë, ture mbajtur këshill, si e lidhëtin Jisuin, e qelltin e ja dhanë Pilatit.

14 – 43E subito, mentre ancora egli parlava, arrivò Giuda, uno dei Dodici, e con lui una folla con spade e bastoni, mandata dai capi dei sacerdoti, dagli scribi e dagli anziani. 44Il traditore aveva dato loro un segno convenuto, dicendo: “Quello che bacerò, è lui; arrestatelo e conducetelo via sotto buona scorta”. 45Appena giunto, gli si avvicinò e disse: “Rabbì” e lo baciò. 46Quelli gli misero le mani addosso e lo arrestarono. 47Uno dei presenti estrasse la spada, percosse il servo del sommo sacerdote e gli staccò l’orecchio. 48Allora Gesù disse loro: “Come se fossi un ladro siete venuti a prendermi con spade e bastoni. 49Ogni giorno ero in mezzo a voi nel tempio a insegnare, e non mi avete arrestato. Si compiano dunque le Scritture!”.
50Allora tutti lo abbandonarono e fuggirono. 51Lo seguiva però un ragazzo, che aveva addosso soltanto un lenzuolo, e lo afferrarono. 52Ma egli, lasciato cadere il lenzuolo, fuggì via nudo.

53Condussero Gesù dal sommo sacerdote, e là si riunirono tutti i capi dei sacerdoti, gli anziani e gli scribi. 54Pietro lo aveva seguito da lontano, fin dentro il cortile del palazzo del sommo sacerdote, e se ne stava seduto tra i servi, scaldandosi al fuoco.
55 I capi dei sacerdoti e tutto il sinedrio cercavano una testimonianza contro Gesù per metterlo a morte, ma non la trovavano. 56Molti infatti testimoniavano il falso contro di lui e le loro testimonianze non erano concordi. 57Alcuni si alzarono a testimoniare il falso contro di lui, dicendo: 58″Lo abbiamo udito mentre diceva: “Io distruggerò questo tempio, fatto da mani d’uomo, e in tre giorni ne costruirò un altro, non fatto da mani d’uomo””. 59Ma nemmeno così la loro testimonianza era concorde. 60Il sommo sacerdote, alzatosi in mezzo all’assemblea, interrogò Gesù dicendo: “Non rispondi nulla? Che cosa testimoniano costoro contro di te?”. 61Ma egli taceva e non rispondeva nulla. Di nuovo il sommo sacerdote lo interrogò dicendogli: “Sei tu il Cristo, il Figlio del Benedetto?”. 62Gesù rispose: “Io lo sono!

E vedrete il Figlio dell’uomo
seduto alla destra della Potenza
e venire con le nubi del cielo”.

63Allora il sommo sacerdote, stracciandosi le vesti, disse: “Che bisogno abbiamo ancora di testimoni? 64Avete udito la bestemmia; che ve ne pare?”. Tutti sentenziarono che era reo di morte.
65Alcuni si misero a sputargli addosso, a bendargli il volto, a percuoterlo e a dirgli: “Fa’ il profeta!”. E i servi lo schiaffeggiavano.
66Mentre Pietro era giù nel cortile, venne una delle giovani serve del sommo sacerdote 67e, vedendo Pietro che stava a scaldarsi, lo guardò in faccia e gli disse: “Anche tu eri con il Nazareno, con Gesù”. 68Ma egli negò, dicendo: “Non so e non capisco che cosa dici”. Poi uscì fuori verso l’ingresso e un gallo cantò. 69E la serva, vedendolo, ricominciò a dire ai presenti: “Costui è uno di loro”. 70Ma egli di nuovo negava. Poco dopo i presenti dicevano di nuovo a Pietro: “È vero, tu certo sei uno di loro; infatti sei Galileo”. 71Ma egli cominciò a imprecare e a giurare: “Non conosco quest’uomo di cui parlate”. 72E subito, per la seconda volta, un gallo cantò. E Pietro si ricordò della parola che Gesù gli aveva detto: “Prima che due volte il gallo canti, tre volte mi rinnegherai”. E scoppiò in pianto.

151 E subito, al mattino, i capi dei sacerdoti, con gli anziani, gli scribi e tutto il sinedrio, dopo aver tenuto consiglio, misero in catene Gesù, lo portarono via e lo consegnarono a Pilato.

Vangelo di San Matteo, capitolo 5, versetti dal 14 al 19

¹⁴Ju jini drita e jetës: s’mund të fshehet një qytet i vënur mbi një mal, ¹⁵as dhezin hilnarin dhe e vënë nën menxën po mbi kandëllìerin, se t’i bënjë dritë gjithëve atyre çë janë te shpia. ¹⁶Kështu shkëlqeftë drita juaj përpara njerëzvet, se të shohin veprat tuaja të mira dhe të lavdërojën Atin tuaj çë është ndër qiejt. ¹⁷Mos mendoni se u erdha të shkatërronj ligjën ose profitët: s’erdha të shkatërronj po të plotësonj. ¹⁸Sepse me të vërtetë ju thom juve: njera sa të shkonjë qielli e dheu, një jotë ose një korrovì s’do të bjerë nga ligja, njera sa të bëhen të gjitha. ¹⁹Ai pra çë shkeltë një ndër këto ligjë më të vogla e t’ja mësoftë kështu njerëzvet, ai do të jetë thërritur më i vogël te rregjëria e qiejvet; po ai çë i bëftë edhe i mësoftë do të jetë thërritur i madh tek rregjëria e qiejvet.

¹⁴Voi siete la luce del mondo; non può restare nascosta una città che sta sopra un monte, 15né si accende una lampada per metterla sotto il moggio, ma sul candelabro, e così fa luce a tutti quelli che sono nella casa. ¹⁶Così risplenda la vostra luce davanti agli uomini, perché vedano le vostre opere buone e rendano gloria al Padre vostro che è nei cieli.
17Non crediate che io sia venuto ad abolire la Legge o i Profeti; non sono venuto ad abolire, ma a dare pieno compimento. 18In verità io vi dico: finché non siano passati il cielo e la terra, non passerà un solo iota o un solo trattino della Legge, senza che tutto sia avvenuto. 19Chi dunque trasgredirà uno solo di questi minimi precetti e insegnerà agli altri a fare altrettanto, sarà considerato minimo nel regno dei cieli. Chi invece li osserverà e li insegnerà, sarà considerato grande nel regno dei cieli.

Vangelo di San Marco, capitolo 13, versetti dal 31 al 37; capitolo 14, versetti 1 e 2

^{13. 31}Qielli e dheu do të shkojën po fjalët e mia nëng do të shkojën. ³²Ditën, pra, e herën mosnjeri e di: jo ëngjëjt çë janë ndër qiej, jo i Biri, po vetëm Ati. ³³Vëni re, rrini zgjuar e parkalesni, sepse nëng e dini kur është hera e saktë. ³⁴Sepse do të jetë si një njeri çë u nis për një udhëtim, çë la shpinë e tij e i dha shërbëtorëvet të tij zotërinë, nganjëi punën e tij, e dertarit i urdhëroi të rrij zgjuar. ³⁵Prandaj rrini zgjuar, sepse s’e dini kur vjen i zoti i shpisë: o mbrëmanet o mjeznatë o te këndimi i gjelit o menatet. ³⁶Se të mos të vinjë gjithënjëherje e t’ju gjënjë çë flëni. ³⁷Prandaj atë çë ju thom juve ja thom gjithëve: Rrini zgjuar!”.

14 – Komploti i sinedrit – ¹Pas dy ditësh ish Pashka e të Pabrumërat dhe kryepriftrat e skribët kërkojin si t’e zëjin me gënjim, se t’e vrisjin. ²E thojin: “Jo te festa, se të mos të jetë trazim populli”.

13. ³¹Il cielo e la terra passeranno, ma le mie parole non passeranno. ³²Quanto però a quel giorno o a quell’ora, nessuno lo sa, né gli angeli nel cielo né il Figlio, eccetto il Padre. ³³Fate attenzione, vegliate, perché non sapete quando è il momento. ³⁴È come un uomo, che è partito dopo aver lasciato la propria casa e dato il potere ai suoi servi, a ciascuno il suo compito, e ha ordinato al portiere di vegliare. ³⁵Vegliate dunque: voi non sapete quando il padrone di casa ritornerà, se alla sera o a mezzanotte o al canto del gallo o al mattino; ³⁶fate in modo che, giungendo all’improvviso, non vi trovi addormentati. ³⁷Quello che dico a voi, lo dico a tutti: vegliate!”.

141 Mancavano due giorni alla Pasqua e agli Azzimi, e i capi dei sacerdoti e gli scribi cercavano il modo di catturarlo con un inganno per farlo morire. ²Dicevano infatti: “Non durante la festa, perché non vi sia una rivolta del popolo”.

²⁴Po tek ato ditë, pas atij shtrëngimi,

dielli do të erret,

hënza s’do të japë më shkëlqimin e saj.

²⁵Dhe yjzit do të bien nga qielli,

dhe fuqitë e qiejvet do të shkunden.

²⁶Ahiera do të shohin të Birin e njeriut çë vjen mbi retë, me shumë fuqi e lavdi. ²⁷E ahiera do të dërgonjë ëngjëjt e tij, dhe do të mbledhë të zgjedhurit e tij nga të katër erërat, nga kufiri i dheut njera te kufiri i qiellit.

²⁸Nga fiku xeni këtë përrallëz: kur dega e tij bëhet e njomë e nxier fleta, ju njihni se vera është afër. ²⁹Kështu edhe ju, kur të shihni se bien këto shërbise, xeni se ai është po të vinjë, është afër dyervet. ³⁰Me të vërtetë ju thom juve se kjo gjeneratë nëng do të shkonjë njera sa të bien këto të gjitha. ³¹Qielli e dheu do të shkojën po fjalët e mia nëng do të shkojën.

24In quei giorni, dopo quella tribolazione,

il sole si oscurerà,
la luna non darà più la sua luce,
²⁵ le stelle cadranno dal cielo
e le potenze che sono nei cieli saranno sconvolte.

26Allora vedranno il Figlio dell’uomo venire sulle nubi con grande potenza e gloria. ²⁷Egli manderà gli angeli e radunerà i suoi eletti dai quattro venti, dall’estremità della terra fino all’estremità del cielo.
²⁸Dalla pianta di fico imparate la parabola: quando ormai il suo ramo diventa tenero e spuntano le foglie, sapete che l’estate è vicina. ²⁹Così anche voi: quando vedrete accadere queste cose, sappiate che egli è vicino, è alle porte.
³⁰In verità io vi dico: non passerà questa generazione prima che tutto questo avvenga. ³¹Il cielo e la terra passeranno, ma le mie parole non passeranno.

⁹U jam dera: kush hyn për anën time shpëtohet; e hyn e del e gjën kullotë. ¹⁰Vjedhësi vjen vetëm se të vjedhë, të therënjë e të shprishënjë. U erdha se të kenë jetën e t’e kenë të plotë. ¹¹U jam delari i mirë. Delari i mirë jep jetën e tij për delet. ¹²Rrogëtari, përkundra, çë s’është delar, e të kujt s’janë delet, si sheh se vjen ujku, lë delet e pështon e ujku i rrëmben e i shprishën. ¹³Sepse rrogëtari është rrogëtar e s’ka kujdes për delet. ¹⁴U jam delari i mirë, e i njoh delet e mia e ato më njohin mua, ¹⁵si Ati më njeh mua e u njoh Atin, e jap jetën time për delet. ¹⁶E kam të tjera dele, të cilat s’janë të këtij vathi, e duhet t’i mbjedh edhe ato, e ato do të gjegjin zërin tim e do të bëhet një mëndër e vetme e një delar i vetëm.

9Io sono la porta: se uno entra attraverso di me, sarà salvato; entrerà e uscirà e troverà pascolo. 10Il ladro non viene se non per rubare, uccidere e distruggere; io sono venuto perché abbiano la vita e l’abbiano in abbondanza.
11Io sono il buon pastore. Il buon pastore dà la propria vita per le pecore. 12Il mercenario – che non è pastore e al quale le pecore non appartengono – vede venire il lupo, abbandona le pecore e fugge, e il lupo le rapisce e le disperde; 13perché è un mercenario e non gli importa delle pecore.
14Io sono il buon pastore, conosco le mie pecore e le mie pecore conoscono me, 15così come il Padre conosce me e io conosco il Padre, e do la mia vita per le pecore. 16E ho altre pecore che non provengono da questo recinto: anche quelle io devo guidare. Ascolteranno la mia voce e diventeranno un solo gregge, un solo pastore.