Marco 14,43-15,1

14 – 43E mbjatu, si ai folnij, vjen Judha Iskarjot, një ndër Dymbëdhjetët, e bashkë me ’të shumë gjindë me thikë e me drunje, nga ana e kryepriftravet, të skribëvet dhe të pleqëvet. 44E ai çë e tradhëtonij i kish dhënë atyre këtë shëngj: “Atë çë të puthënj u, ai është: zënie e qèllnie me kujdes të madh”. 45E si erdhi, ju qas shpejt atij e i tha: “Rabì” dhe e puthi. 46Ata i vunë duart ngrah dhe e rrëmbyen. 47E një ndër ata çë gjëndëshin atje përpara, si shkuli shpatën, i ra shërbëtorit të kryepriftit e i preu veshin. 48E Jisui u përgjegj e i tha atyre: “Si kundër njëi kusari kini ardhur me thikë e drunje se të më zëjit; 49ngadita isha në mes të juve te tempulli ture mësuar e ju s’më kini zënë. Po le të bëhen Shkrimet”. 50E gjithë ahiera e lanë atë e iktin. 51Po një trimth i vej pas, i pështjellë vetëm me një sindon, dhe e rrëmbyen. 52Po ai, si lëshoi sindonin, pështoi xheshur.

53E qelltin Jisuin tek kryeprifti, e atjè u mblodhëtin gjithë krerët e priftravet, e pleqtë e skribët. 54E Pjetri prej së larg i kish vatë pas atij njera mbrënda tek vali i shpisë së kryepriftit; e rrij ulur me shërbëtorët e ngrohej afër zjarrit. 55Kryepriftrat pra, e sinedri i tërë, kërkojin kundër Jisuit martrì se t’e vrisjin, e s’i gjetëtin 56sepse shumë bëjin martrì të rreme kundër atij, dhe martritë e tyre nëng përputhëshin. 57E dica u ngrenë e bëjin martri të rreme kundër atij, e thojin: 58“Na e gjegjëtim atë çë thoj: U dërmonj këtë tempull të stisur me duar e tek tri ditë do të stisënj njetër të bërë jo me duar njeriu”. 59Po edhe kjo martri e tyrja nëng ish e vërtetë. 60Ahiera kryeprifti u ngre në mes të mbledhjes e pyejti Jisuin ture i thënë: “S’përgjegje faregjë? Ç’martrì bëjën këta kundër teje?”. 61Po ai rrij qet e s’përgjegjej faregjë. Njetër herë kryeprifti e pyejti e i tha: “Je ti Krishti, i Biri i të Bekuarit?”. 62Jisui tha: “U jam!

E do të shihni të Birin e njeriut

ulur nga e djathta e Fuqisë

dhe çë vjen me retë e qiellit”.

63Ahiera kryeprifti, tue shqerrë të veshurat e tija, tha: “Ç’na duhen më martri? 64Ju e gjegjëtit mallkimin: ç’ju duket?”. Gjithë e gjykuan ftesor për vdekje.

65Ahiera dica zunë e i pështyjtin ngrah, i mbulojin çerën, i jipjin grushte dhe i thojin: “Profetizò kush qe!”. Ndërkaq shërbëtorët i bijin.

66E si Pjetri gjëndej poshtë tek vali i shpisë, vjen një shërbëtore e kryepriftit. 67E si pa Pjetrin çë ngrohej, e ruajti e i tha: “Edhe ti ishe bashkë me Jisu Nazarenin”. 68Po ai mohoi e tha: “Nëng e di dhe s’e marr vesh çë do të thuash”. Dolli prandaj jashtë valit e gjeli këndoi. 69Dhe shërbëtorja, si e pa, zu njetër herë e i tha atyre çë rrijin atje: “Ky është një ndër ata”. 70Po ai mohoi njetër herë. E, pas pak, njetër herë ata çë rrijin atje i thanë Pjetrit: “Me të vërtetë ti je një ndër ata, sepse je Galilé”. 71Po ai zu e vu nëmë dhe muar bé: “Nëng e njoh atë burr çë ju thoni”. 72Dhe gjeli mbjatu këndoi për të dytën herë. E u kujtua Pjetri për fjalën çë i kish thënë atij Jisui: “Parë se të këndonjë gjeli dy herë, ti më nigon tri herë”. E plasi mbë të qarë.

15  1E menatet njize kryepriftrat, bashkë me pleqtë e skribët e sinedri i tërë, ture mbajtur këshill, si e lidhëtin Jisuin, e qelltin e ja dhanë Pilatit.

14 – 43E subito, mentre ancora egli parlava, arrivò Giuda, uno dei Dodici, e con lui una folla con spade e bastoni, mandata dai capi dei sacerdoti, dagli scribi e dagli anziani. 44Il traditore aveva dato loro un segno convenuto, dicendo: “Quello che bacerò, è lui; arrestatelo e conducetelo via sotto buona scorta”. 45Appena giunto, gli si avvicinò e disse: “Rabbì” e lo baciò. 46Quelli gli misero le mani addosso e lo arrestarono. 47Uno dei presenti estrasse la spada, percosse il servo del sommo sacerdote e gli staccò l’orecchio. 48Allora Gesù disse loro: “Come se fossi un ladro siete venuti a prendermi con spade e bastoni. 49Ogni giorno ero in mezzo a voi nel tempio a insegnare, e non mi avete arrestato. Si compiano dunque le Scritture!”.
50Allora tutti lo abbandonarono e fuggirono. 51Lo seguiva però un ragazzo, che aveva addosso soltanto un lenzuolo, e lo afferrarono. 52Ma egli, lasciato cadere il lenzuolo, fuggì via nudo.

53Condussero Gesù dal sommo sacerdote, e là si riunirono tutti i capi dei sacerdoti, gli anziani e gli scribi. 54Pietro lo aveva seguito da lontano, fin dentro il cortile del palazzo del sommo sacerdote, e se ne stava seduto tra i servi, scaldandosi al fuoco.
55 I capi dei sacerdoti e tutto il sinedrio cercavano una testimonianza contro Gesù per metterlo a morte, ma non la trovavano. 56Molti infatti testimoniavano il falso contro di lui e le loro testimonianze non erano concordi. 57Alcuni si alzarono a testimoniare il falso contro di lui, dicendo: 58″Lo abbiamo udito mentre diceva: “Io distruggerò questo tempio, fatto da mani d’uomo, e in tre giorni ne costruirò un altro, non fatto da mani d’uomo””. 59Ma nemmeno così la loro testimonianza era concorde. 60Il sommo sacerdote, alzatosi in mezzo all’assemblea, interrogò Gesù dicendo: “Non rispondi nulla? Che cosa testimoniano costoro contro di te?”. 61Ma egli taceva e non rispondeva nulla. Di nuovo il sommo sacerdote lo interrogò dicendogli: “Sei tu il Cristo, il Figlio del Benedetto?”. 62Gesù rispose: “Io lo sono!

E vedrete il Figlio dell’uomo
seduto alla destra della Potenza
e venire con le nubi del cielo”.

63Allora il sommo sacerdote, stracciandosi le vesti, disse: “Che bisogno abbiamo ancora di testimoni? 64Avete udito la bestemmia; che ve ne pare?”. Tutti sentenziarono che era reo di morte.
65Alcuni si misero a sputargli addosso, a bendargli il volto, a percuoterlo e a dirgli: “Fa’ il profeta!”. E i servi lo schiaffeggiavano.
66Mentre Pietro era giù nel cortile, venne una delle giovani serve del sommo sacerdote 67e, vedendo Pietro che stava a scaldarsi, lo guardò in faccia e gli disse: “Anche tu eri con il Nazareno, con Gesù”. 68Ma egli negò, dicendo: “Non so e non capisco che cosa dici”. Poi uscì fuori verso l’ingresso e un gallo cantò. 69E la serva, vedendolo, ricominciò a dire ai presenti: “Costui è uno di loro”. 70Ma egli di nuovo negava. Poco dopo i presenti dicevano di nuovo a Pietro: “È vero, tu certo sei uno di loro; infatti sei Galileo”. 71Ma egli cominciò a imprecare e a giurare: “Non conosco quest’uomo di cui parlate”. 72E subito, per la seconda volta, un gallo cantò. E Pietro si ricordò della parola che Gesù gli aveva detto: “Prima che due volte il gallo canti, tre volte mi rinnegherai”. E scoppiò in pianto.

151 E subito, al mattino, i capi dei sacerdoti, con gli anziani, gli scribi e tutto il sinedrio, dopo aver tenuto consiglio, misero in catene Gesù, lo portarono via e lo consegnarono a Pilato.

Vangelo di San Matteo, capitolo 5, versetti dal 14 al 19

¹⁴Ju jini drita e jetës: s’mund të fshehet një qytet i vënur mbi një mal, ¹⁵as dhezin hilnarin dhe e vënë nën menxën po mbi kandëllìerin, se t’i bënjë dritë gjithëve atyre çë janë te shpia. ¹⁶Kështu shkëlqeftë drita juaj përpara njerëzvet, se të shohin veprat tuaja të mira dhe të lavdërojën Atin tuaj çë është ndër qiejt. ¹⁷Mos mendoni se u erdha të shkatërronj ligjën ose profitët: s’erdha të shkatërronj po të plotësonj. ¹⁸Sepse me të vërtetë ju thom juve: njera sa të shkonjë qielli e dheu, një jotë ose një korrovì s’do të bjerë nga ligja, njera sa të bëhen të gjitha. ¹⁹Ai pra çë shkeltë një ndër këto ligjë më të vogla e t’ja mësoftë kështu njerëzvet, ai do të jetë thërritur më i vogël te rregjëria e qiejvet; po ai çë i bëftë edhe i mësoftë do të jetë thërritur i madh tek rregjëria e qiejvet.

¹⁴Voi siete la luce del mondo; non può restare nascosta una città che sta sopra un monte, 15né si accende una lampada per metterla sotto il moggio, ma sul candelabro, e così fa luce a tutti quelli che sono nella casa. ¹⁶Così risplenda la vostra luce davanti agli uomini, perché vedano le vostre opere buone e rendano gloria al Padre vostro che è nei cieli.
17Non crediate che io sia venuto ad abolire la Legge o i Profeti; non sono venuto ad abolire, ma a dare pieno compimento. 18In verità io vi dico: finché non siano passati il cielo e la terra, non passerà un solo iota o un solo trattino della Legge, senza che tutto sia avvenuto. 19Chi dunque trasgredirà uno solo di questi minimi precetti e insegnerà agli altri a fare altrettanto, sarà considerato minimo nel regno dei cieli. Chi invece li osserverà e li insegnerà, sarà considerato grande nel regno dei cieli.

Vangelo di San Marco, capitolo 13, versetti dal 31 al 37; capitolo 14, versetti 1 e 2

^{13. 31}Qielli e dheu do të shkojën po fjalët e mia nëng do të shkojën. ³²Ditën, pra, e herën mosnjeri e di: jo ëngjëjt çë janë ndër qiej, jo i Biri, po vetëm Ati. ³³Vëni re, rrini zgjuar e parkalesni, sepse nëng e dini kur është hera e saktë. ³⁴Sepse do të jetë si një njeri çë u nis për një udhëtim, çë la shpinë e tij e i dha shërbëtorëvet të tij zotërinë, nganjëi punën e tij, e dertarit i urdhëroi të rrij zgjuar. ³⁵Prandaj rrini zgjuar, sepse s’e dini kur vjen i zoti i shpisë: o mbrëmanet o mjeznatë o te këndimi i gjelit o menatet. ³⁶Se të mos të vinjë gjithënjëherje e t’ju gjënjë çë flëni. ³⁷Prandaj atë çë ju thom juve ja thom gjithëve: Rrini zgjuar!”.

14 – Komploti i sinedrit – ¹Pas dy ditësh ish Pashka e të Pabrumërat dhe kryepriftrat e skribët kërkojin si t’e zëjin me gënjim, se t’e vrisjin. ²E thojin: “Jo te festa, se të mos të jetë trazim populli”.

13. ³¹Il cielo e la terra passeranno, ma le mie parole non passeranno. ³²Quanto però a quel giorno o a quell’ora, nessuno lo sa, né gli angeli nel cielo né il Figlio, eccetto il Padre. ³³Fate attenzione, vegliate, perché non sapete quando è il momento. ³⁴È come un uomo, che è partito dopo aver lasciato la propria casa e dato il potere ai suoi servi, a ciascuno il suo compito, e ha ordinato al portiere di vegliare. ³⁵Vegliate dunque: voi non sapete quando il padrone di casa ritornerà, se alla sera o a mezzanotte o al canto del gallo o al mattino; ³⁶fate in modo che, giungendo all’improvviso, non vi trovi addormentati. ³⁷Quello che dico a voi, lo dico a tutti: vegliate!”.

141 Mancavano due giorni alla Pasqua e agli Azzimi, e i capi dei sacerdoti e gli scribi cercavano il modo di catturarlo con un inganno per farlo morire. ²Dicevano infatti: “Non durante la festa, perché non vi sia una rivolta del popolo”.